
ၵူၼ်းၼႂ်းပီၩ႐Ⴐ႐Ⴐ႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐႐Ⴐ႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐
— In-Article Ad —
ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่น ย่อมได้รับผลตอบแทนที่ดีกลับคืนมา.
ပႃႇရမီႇ: เมตตาบารมี, กตัญญูบารมี
— Ad Space (728x90) —
306Catukkanipātaႄၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒၐၐၒ...
💡 การบริจาคทานย่อมนำมาซึ่งบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ แม้จะต้องเสียสละสิ่งอันเป็นที่รัก ก็ถือเป็นการบำเพ็ญบารมีอันประเสริฐ
382Chakkanipātaၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵႇ ၵႄႇၵ...
💡 ปัญญาประเสริฐกว่าสิ่งอื่นใด แม้ในยามที่ร่างกายไม่อยู่แล้ว ปัญญาก็ยังคงอยู่ และสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้
283Tikanipātaၼႂ်းၵႄႈၸွမ်း ဢွၼ်ႇ ၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁၵ်ႉၵၼ်ႇ ဢၼ်ႁ...
💡 การให้ทานอย่างแท้จริง คือการสละสิ่งที่อันเป็นที่รักยิ่ง หรือสิ่งที่มีค่ามากที่สุด เพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น การบำเพ็ญทานบารมี ย่อมนำมาซึ่งความสุขความเจริญ และเป็นหนทางสู่การหลุดพ้น
537Mahānipātaၵ່ອນပၢႆႈၼႃႉ ၵူၺ်း ၸႄႈပၢႆႈ ၵူၺ်း ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပၢႆႈ ၸႄႈပ...
💡 การให้อภัยและการช่วยเหลือผู้อื่นย่อมนำมาซึ่งผลดีตอบแทน แม้ในยามคับขัน การกระทำความดีก็ยังคงสร้างคุณค่า
312Catukkanipātaသ㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉㇉ ၵူၼ်းၼႂ်းၼႃးၵၢၼ်း၊ ၸႄႈၵၢၼ်း၊ ၵူၼ်း ၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃးၼႃးၵႃ...
💡 ၵမ်ႉၵႅပ်ႈပဵၼ်ၵူၼ်းလူႇတႄႇဢမ်ႇလႆႈ၊ ၵႃႉဢမ်ႇပဵၼ်ၵူၼ်းလႅပ်ႈလႄႈ၊ ၵႃႉဢမ်ႇပဵၼ်ၵူၼ်းလႄႈပၼ်ၵၼ်။ ၵႃႉဢမ်ႇပဵၼ်ၵူၼ်းလူႇတႄႇဢမ်ႇလႆႈ၊ ၵႃႉဢမ်ႇပဵၼ်ၵူၼ်းလႅပ်ႈလႄႈ၊ ၵႃႉဢမ်ႇပဵၼ်ၵူၼ်းလႄႈပၼ်ၵၼ်။
387ChakkanipātaSutasoma JatakaIn a kingdom nestled between whispering mountains and a shimmering sea, there lived a...
💡 อย่าหลงเชื่อคำพูดใครง่ายๆ ควรใช้ปัญญาไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนตัดสินใจ การเชื่อคนพาลนำมาซึ่งความเดือดร้อน การมีสติและพิจารณาอย่างรอบคอบคือหนทางแห่งความปลอดภัย
— Multiplex Ad —